Ταξιτζής Α

Μια φορά είχα πάρει ένανε ταξιτζή στα Τουρκοβούνια, να με κατεβάσει κάτω, και του είπα για το σπίτι του, για τα παιδιά, για την γυναίκα του. Όταν άρχισα εγώ να μιλώ, όπως ήμουνα από το πίσω μέρος, γύρισε και με κοίταξε, έκανε τον σταυρό του.

Μου λέει: «Άνθρωπος είσαι;»

Λέω, ναι. Λοιπόν…, του λέω, είμαι ένας καλόγερος πολύ αμαρτωλός. Καλογερόπαπας.

Τον επήρα [για να με πάει] μέχρι κάτω, αλλά του λέω, σταμάτα να κατέβω.

Μου λέει: «κάνε μου τη χάρη να πάμε σε μια άκρη να μου πεις πού θα σε βρω. Θέλω να μου πεις για την κόρη μου…».

[Φουκαδάκης – σ 182]

[Θα σας πω – σ 142]